Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

O ovo goro ou xestación errada: cinco respostas

O embarazo que non desenvolve o embrión é a causa dun de cada catro abortos precoces
Por Marta Vázquez-Reina 10 de Maio de 2013
Img chica otono
Imagen: sacks08

Gran parte dos abortos espontáneos que se producen antes das 12 semanas de xestación teñen a súa orixe nun ovo goro. Denomínase así ao embarazo no que o embrión frea o seu desenvolvemento nunha etapa moi precoz e nin sequera chega a desenvolverse. Neste artigo respóndense as cinco preguntas máis frecuentes sobre a tamén chamada xestación anembrionada: que é, cales son as causas, como se detecta, cal é o tratamento e canto hai que esperar para unha reprodución posterior.

Img infertilidad trompas embarazos bebes art
Imaxe: sacks08

Abortos espontáneos e ovo goro

Entre o 10 e o 20% dos embarazos non prospera. Deles, a maior parte (o 85%) fréase antes das 12 semanas de xestación, sinala a Sociedade Española de Ginecología e Obstetricia (SEGO). En moitos casos, estes abortos pasan mesmo desapercibidos, porque se producen de forma tan precoz que non dá tempo a detectar a concepción antes de que se malogre.

Catro de cada dez abortos espontáneos precoces son produto dun ovo goro ou embarazo anembrionado

Unha das causas máis frecuentes destes abortos espontáneos é que o embrión detén o seu desenvolvemento antes de tempo e apenas chega a formarse. É o que se coñece como ovo goro ou xestación anembrionada. As investigacións apuntan que ocorre nun 37,5% dos abortos precoces que se producen entre as semanas 10 e 13 de xestación.

1. Que é un ovo goro?

A concepción dun bebé iníciase no momento no que un espermatozoide fecunda un óvulo e implantar na cavidade uterina da muller. Comeza entón un proceso de división celular que dá lugar ao embrión, que se desenvolverá ata formarse o feto.

Con todo, “en ocasións este proceso interrómpese antes de tempo e o embrión non chega a formarse ou detén o seu crecemento nunha fase moi temperá, con menos dun milímetro”, explica a doutora Ana Palacios, xinecóloga. Nestes casos, fórmase o saco gestacional, pero no seu interior non se desenvolve o embrión, de modo que o embarazo nunca poderá chegar a termo.

2. Cales son as causas do ovo goro?

O ovo goro “é o resultado dunha serie de anomalías xenéticas ou cromosómicas que teñen lugar no momento da fecundación“, sinala Palacios. Non existen factores relacionados coa muller ou o home que poidan predicir con certeza que se producirá este tipo de xestación na que falla a división celular.

Non existen factores relacionados coa muller ou o home que poidan predicir unha xestación errada

No entanto, un estudo do Instituto de Pediatría da Universidade de Pequín (China) asocia a xestación anembrionada con niveis baixos de ácido fólico ou vitaminas B ou K na gestante.

Por outra banda, SÉGOA relaciona outros factores cos abortos espontáneos, como a idade: pásase dun 15% de probabilidade entre os 30 e 34 anos, a un 51% se a xestación prodúcese máis aló dos 40. Tamén inflúe que se tiveron abortos con anterioridade (16% máis de probabilidades de que ocorra de novo).

3. Como se detecta?

En moitos casos, o ovo goro non é nin sequera percibido pola muller. Ao non prosperar o embrión, é común que o corpo expulse o ovo de forma natural, dentro do catro ou cinco primeiras semanas desde a concepción, e confúndase coa menstruación.

Con todo, noutros casos, o saco gestacional continua desenvolvéndose, a pesar de non ter embrión. A xestación segue o seu curso coma se fóra dun embarazo normal, prodúcese a falta do ciclo menstrual e a muller pode sentir os síntomas típicos, incluído un resultado positivo nun test de embarazo caseiro.

Cando isto ocorre, a única maneira de detectar este aborto precoz é por medio dunha ecografía. Na primeira imaxe ecográfica, que se realiza ao redor da sétima ou oitava semana de xestación, poderase ver de forma clara se o embrión non se desenvolveu e o ovo está baleiro.

4. Cal é o tratamento?


Cando o corpo expulsa o ovo goro de forma natural dentro das primeiras semanas de embarazo, non é necesario ningún tipo de tratamento nin intervención médica para que a muller recupérese deste aborto.

Con todo, é aconsellable que se a muller percibe que a menstruación (coa que confunde o aborto) é diferente, máis abundante ou mesmo dolorosa, acuda ao especialista para que verifique que se expulsaron todos os tecidos e que o útero volve estar limpo e preparado para un novo embarazo.

Se non é así, ou nos casos nos que non se produce o aborto espontáneo, o experto pode optar por realizar un tratamento con medicamentos para favorecer a expulsión do ovo goro. Outra opción, aínda que non é a máis común, é practicar un legrado (raspado) para limpar os restos da xestación anembrionada. Esta medida pode ser adecuada para embarazos de máis de 12 semanas, aínda que se recomenda evitala nos de menos de sete semanas.

5. Canto tempo hai que esperar para quedar embaraza?

Img depresion posparto 01
Imaxe: Perfecto Insecto

As mulleres que sufriron un aborto espontáneo precoz causado por un ovo goro non deben temer que se repita de novo nunha próxima xestación. Segundo a Asociación Americana do Embarazo, é moi pouco común que a xestación anembrionada prodúzase máis dunha vez na mesma muller.

Para despois volver tentar quedar embarazada, os especialistas recomendan esperar polo menos ata que a muller pase por dúas ou tres ciclos menstruales, aínda que a Organización Mundial da Saúde vai máis aló e aconsella agardar seis meses.

Un estudo publicado na revista científica ‘British Medical Journal’, cunha mostra de máis 30.000 mulleres, conclúe que hai máis vantaxes e menor risco de que se repita un aborto, se o novo embarazo prodúcese no primeiros seis meses despois da perda.